ความรู้ลายไทย ศิลปะไทย และสถาปัตยกรรมไทย

Lai Thai: mother motifs, kranok structure, 5 design principles, 5 techniques

13 ลายไทย — ระบบ แม่ลาย หลักการผูกลาย และเทคนิคการประดับ

1. นิยาม

2. ลายไทยแบ่งตามยุค 4 กลุ่ม [S15]

กลุ่ม ลักษณะ ยุค
1 เลียนธรรมชาติโดยตรง เช่น เถาวัลย์ ผักกูด ดอกไม้ ทวารวดี · ลพบุรี
2 เลียนธรรมชาติแล้วประยุกต์ให้เป็นตัวเอง สุโขทัย · เชียงแสน · อู่ทอง
3 คลี่คลายจากธรรมชาติจนพลิ้วและลงตัว เอกลักษณ์ชัด อยุธยา · รัตนโกสินทร์ตอนต้น
4 คลี่คลายเป็นอัตลักษณ์เฉพาะบุคคล รัตนโกสินทร์ตอนปลาย · ปัจจุบัน
งานวัดอรุณ (รัชกาลที่ 3) อยู่ในกลุ่ม 3 คาบกลุ่ม 4 และมีลายดอกไม้จีนจากกระเบื้องถ้วยชามมาก

3. ที่มาของรูป (แรงบันดาลใจ) [S15]

4. แม่ลายพื้นฐาน

ลายรดน้ำบานประตู: กระหนกเปลวรอบสัตว์หิมพานต์ ลายรดน้ำผนัง: ลายกนกเต็มพื้นและภาพเล่าเรื่อง
ลายรดน้ำ วัดนางนอง

ภาพ: Mattana · Public domain · Wikimedia Commons | ลายรดน้ำ วังสวนผักกาด

ภาพ: Heinrich Damm (User:Hdamm, Hdamm at de.wikipedia.org) · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons |

4.1 กระหนก — "พื้นฐานจากสามเหลี่ยมชายธง" [S1, S15]

ภาพตัวอย่างกระหนกสามตัวที่เป็นภาพต้นฉบับจริงยังไม่ได้รวบรวม (ควรหาภาพจากตำราลายไทยที่ใช้สัญญาอนุญาตเสรี) ดูกระหนกเปลวในกรอบประตูลายรดน้ำด้านล่าง

ลายรดน้ำบานประตู วัดพระธาตุดอยสุเทพ: กรอบกระหนกเปลวล้อมเทวดา

ภาพ: Dinkum · CC0 · Wikimedia Commons

โครงสร้างกระหนกสามตัว [S14, S16]

4.2 กระจัง — ทรงคล้ายสามเหลี่ยมหน้าจั่ว [S2, S15]

แบบ โครงสร้าง
กระจังฟันปลา ฐานที่สุด: สามเหลี่ยมในสี่เหลี่ยม
กระจังตาอ้อย พัฒนาจากฟันปลา ทรงในสี่เหลี่ยมด้านเท่า เส้นอ่อนเรียวทั้งซ้ายขวา ปลายยอดแหลมมีบาก (หยัก) ทั้งสองข้าง ถ้าอยู่เดี่ยวเรียก "ตาอ้อย" ถ้าเรียงต่อกันซ้ายขวาใช้ทำลายบัวหงายและบัวคว่ำ [S14]
กระจังใบเทศ ทรงอ่อนช้อยเหมือนตาอ้อย แต่แบ่งชั้นในได้หลายชั้นตามความละเอียด ส่วนในเรียก "แข้งสิงห์"
กระจังหู / กระจังปฏิญาณ อยู่ในสัดส่วน กว้าง 1 : สูง 3 บนเป็นใบเทศ ข้างและกลางเป็นกระหนก
กระจังรวน สัดส่วนเหมือนกระจังหู แต่กลับด้านยอด เอียงซ้ายหรือขวาได้ (ใช้ที่หลบหลังคา [S18])
ใช้ที่: ขอบบนของบัว หัวกำแพง และขอบแถบลาย เรียงเป็นแถวให้จังหวะ

4.3 ประจำยาม — สี่เหลี่ยมจัตุรัสตะแคง [S3, S15]

4.4 พุ่มข้าวบิณฑ์ — "ลายช่อ" ทรงพุ่ม [S3, S14, S15]

4.5 ลายกาบ · นกคาบ · นาคขบ [S15]

4.6 เครือเถา / ก้านขด [S4]

4.7 พรรณพฤกษา [S16]

5. หลักการออกแบบลาย 5 ข้อ [S16]

  1. พื้นที่: รู้กรอบก่อนเสมอ
    • ขอบเขตเหลี่ยม: สี่เหลี่ยมจัตุรัส สี่เหลี่ยมผืนผ้า สามเหลี่ยมหน้าจั่ว
    • ขอบเขตวง: วงกลม วงรี ครึ่งวง
    • พื้นที่อิสระ: ผิวภาชนะ หรือที่ว่างระหว่างตัวภาพ
  2. ความซ้ำ: เรียงลายเดิมซ้ำให้เป็นระเบียบและเป็นเอกภาพ แต่ถ้าซ้ำล้วนจะจำเจ
  3. สัดส่วน: ขนาดลายต้องสัมพันธ์กับตัวภาพและพื้นที่ ลายที่อยู่ใกล้กันต้องมีขนาดและรายละเอียดใกล้กัน
  4. ความสมดุล:
    • สมมาตร: ใช้มากที่สุด เช่น หน้าบัน
    • อสมมาตร: ซ้ายขวาไม่เหมือนกันแต่น้ำหนักรวมเท่ากัน
  5. ช่องไฟ (ช่องไฟพื้น) — "การเขียนลายไทยเป็นการเล่นกับช่องไฟ"
    • ช่องว่างระหว่างตัวลายต้องสม่ำเสมอ "การมองเห็นลวดลาย สิ่งแรกที่จะเห็นได้ก่อน คือ ช่องไฟพื้น และถัดมาจึงมองเห็นเถาลาย"
    • ถ้าช่องไฟดี แม้ตัวลายไม่ดีนักก็ยังดูงาม

หลักจากการผูกลาย [S5]: มีจุดเริ่มลาย เช่น โคนใบ ตัวนก หรือทรงกลม · เส้นโค้งไม่หักกระด้าง · น้ำหนักเส้นต่างกันเมื่อลายซ้อน · จัดพื้นที่ว่างอย่างมีชั้นเชิง

6. เทคนิคการออกแบบ 5 ขั้น [S16]

  1. กำหนดพื้นที่: ขนาดของพื้นที่ต้องพอดีกับภาพรวม
  2. กำหนดโครงสร้างลาย เลือกชนิดของลาย:
    • ลายเดี่ยว / แม่ลาย เช่น กระจังตาอ้อย กระจังฟันปลา แข้งสิงห์
    • ลายกนก: ปลายสะบัดพลิ้ว
    • ลายพรรณพฤกษา จากนั้นร่างโครงเส้นทั้งหมดก่อน แล้วตรวจสมดุล สัดส่วน และช่องไฟ
  3. จัดวางลายแต่ละตัว:
    • กนก = ตัวเหงา + ตัวประกบ + ตัวยอด
    • พรรณพฤกษา = ดอก + ใบ + ก้าน
    • ที่ที่ช่องไฟห่างเกินไป ให้เติมลายอื่น
  4. ใส่รายละเอียด (จุด เส้นใน) ให้สัมพันธ์กับโครงรอบนอก
    • ไส้ลาย: "กระจกรูปคล้ายหยดน้ำที่ใช้ประดับส่วนที่เป็นไส้ของลาย" เช่น ในกระจังตาอ้อยและกระหนกใบเทศ งานประดับกระจกต้องเว้นพื้นที่ไส้ลายไว้
  5. กลับด้านลาย: ออกลายจากแกนกลางไปข้างหนึ่งจนเต็ม คัดลอกลงกระดาษไข แล้วพลิกไปวางอีกข้าง ได้ลายสมมาตร ใช้กับหน้าบัน บานประตู และตู้ ข้อเสียคือถ้าใช้ทุกที่จะจำเจ

7. เทคนิคการประดับ (ตามแขนงงาน) [S16]

แขนง เทคนิค ข้อจำกัด
จิตรกรรม เขียนสีตัดเส้น · ลายรดน้ำ (เขียนด้วยน้ำยาหรดาล ลงรักปิดทอง รดน้ำ) · ลายกำมะลอ · พระบฏ (บนผ้า) สะบัดพลิ้วได้เต็มที่
ประติมากรรม ปั้นปูน · จำหลักไม้ · สลักหิน · หล่อ ลดความพลิ้วลง เพื่อความแข็งแรง ส่วนที่ยื่นพ้นมากมักแตกหัก
สถาปัตยกรรม ภายในใช้แบบจิตรกรรม (กันแดดฝน) ภายนอกใช้แบบประติมากรรม (ปูนปั้น ไม้จำหลัก) ลายวิจิตรสงวนไว้ให้ศาสนาและวัง
ประณีตศิลป์ ประดับมุก · ทองแผ่ลวด · เครื่องศิราภรณ์ · หัวโขน · เบญจรงค์ ผสม 2 เทคนิคขึ้นไป

8. ใช้กับงานไม้ตัด

Markdown ของหน้านี้